HDMI-interface en specificaties
De betrokken concepten zijn:
TMDS: (Time Minimized Differential Signal) Geminimaliseerde differentiële signaaloverdracht is een methode voor het verzenden van differentiële signalen, die bijvoorbeeld wordt gebruikt in HDMI-signaaltransmissiekanalen.
HDCP: (High-bandwidth Digital Content Protection) Bescherming van digitale content met hoge bandbreedte.
DDC: Display Data Channel
CEC: Consumentenelektronica Controle
EDID: Extended Display Identification Data
E-EDIO: Verbeterde uitgebreide display-identificatiegegevens
Hun weergave in het HDMI-transmissieproces is grofweg als volgt:
HDMI-versieontwikkeling
HDMI 1.0
De HDMI 1.0-versie werd in december 2002 geïntroduceerd. De belangrijkste vernieuwing was de integratie van een digitale audio-interface. In vergelijking met de toen populaire DVI-interface voor pc's was HDMI geavanceerder en gebruiksvriendelijker.
HDMI versie 1.0 ondersteunt videostreaming van dvd naar Blu-ray en beschikt over CEC (Consumer Electronics Control), wat betekent dat er binnen een applicatie een gemeenschappelijke verbinding tot stand kan worden gebracht tussen alle aangesloten apparaten, waardoor de apparaatgroep gemakkelijker te bedienen is.
HDMI 1.1
Interview voor HDMI versie 1.1 in mei 2004. Ondersteuning voor dvd-audio toegevoegd.
HDMI 1.2
De HDMI 1.2-versie werd in augustus 2005 gelanceerd en was grotendeels bedoeld om de problemen op te lossen die ontstonden bij de lage resolutieondersteuning van HDMI 1.1 en de compatibiliteitsproblemen met computerapparatuur. De 1.2-versie heeft een pixelklokfrequentie van 165 MHz en een datasnelheid van 4,95 Gbps, wat neerkomt op 1080p. Versie 1.2 loste daarmee zowel het 1080p-probleem van televisies als het point-to-point-probleem van computers op.
HDMI 1.3
In juni 2006 bracht de HDMI 1.3-update de grootste verandering met zich mee: de bandbreedte van de single-link frequentie werd verhoogd naar 340 MHz. Hierdoor konden deze lcd-tv's gegevens overdragen met een snelheid van 10,2 Gbps. De 1.3-versie bestaat uit vier paren transmissiekanalen, waarvan één paar het klokkanaal is en de andere drie paren TMDS-kanalen (om de overdracht van differentiële signalen te minimaliseren). De transmissiesnelheid hiervan is 3,4 Gbps. 3 paren is dus 3 * 3,4 = 10,2 Gbps. Dit maakt een aanzienlijke uitbreiding mogelijk van de 24-bits kleurdiepte die door HDMI 1.1 en 1.2 werd ondersteund naar 30, 36 en 48 bits (RGB of YCbCr). HDMI 1.3 ondersteunt 1080p; sommige minder veeleisende 3D-formaten worden ook ondersteund (theoretisch niet, maar in de praktijk is dit soms wel mogelijk).
HDMI 1.4
HDMI 1.4 ondersteunt al 4K, maar is beperkt tot een bandbreedte van 10,2 Gbps. De maximale resolutie is 3840 × 2160 en de framesnelheid 30 FPS.
HDMI 2.0
De bandbreedte van HDMI 2.0 is uitgebreid naar 18 Gbps, ondersteunt direct gebruik en hot-plugging, en ondersteunt een resolutie van 3840 × 2160 en framesnelheden van 50 of 60 FPS. Tegelijkertijd ondersteunt het audio tot 32 kanalen en een maximale samplingfrequentie van 1536 kHz. HDMI 2.0 definieert geen nieuwe digitale lijnen, connectoren of interfaces, waardoor het perfecte achterwaartse compatibiliteit met HDMI 1.x behoudt en de bestaande twee typen digitale lijnen direct kunnen worden gebruikt. HDMI 2.0 vervangt HDMI 1.x niet, maar is gebaseerd op de verbeteringen van laatstgenoemde. Elk apparaat dat HDMI 2.0 ondersteunt, moet daarom eerst de basisfunctionaliteit van HDMI 1.x hebben.
De standaard biedt een bandbreedte tot 48 Gbps, en meer specifiek ondersteunt de nieuwe HDMI 2.1-standaard nu 7680 × 4320 @ 60Hz en 4K @ 120Hz. De 4K-resolutie omvat 4096 × 2160 pixels en 3840 × 2160 pixels van echte 4K, terwijl de HDMI 2.0-specificatie alleen 4K @ 60Hz ondersteunt.
HDMI-interfacetype:
HDMI-type A is het meest gebruikte type. HDMI-kabel Met 19 pinnen, een breedte van 13,9 mm en een dikte van 4,45 mm. De meeste flatscreen-tv's en videoapparatuur zijn voorzien van deze interface. Type A heeft 19 pinnen, een breedte van 13,9 mm en een dikte van 4,45 mm. Tegenwoordig is 99% van de audio- en videoapparatuur die in het dagelijks leven wordt gebruikt, uitgerust met deze interface. Bijvoorbeeld: Blu-ray-spelers, Xiaomi-boxen, laptops, lcd-tv's, projectoren, enzovoort.
HDMI B is een relatief zeldzame connector. De HDMI B-connector heeft 29 pinnen en is 21 mm breed. De gegevensoverdrachtssnelheid van HDMI B is bijna twee keer zo hoog als die van HDMI A en is vergelijkbaar met DVI Dual-Link. Omdat de meeste audio- en videoapparatuur onder de 165 MHz werkt en de werkfrequentie van HDMI B boven de 270 MHz ligt, is deze connector veel te zwaar voor thuisgebruik. Hij wordt tegenwoordig alleen nog gebruikt in professionele toepassingen, zoals voor WQXGA-resoluties van 2560 × 1600 pixels.
HDMI Type C, vaak Mini HDMI genoemd, is voornamelijk ontworpen voor kleine apparaten. HDMI Type C gebruikt ook 19 pinnen en is met een afmeting van 10,42 × 2,4 mm bijna een derde kleiner dan Type A. Het toepassingsgebied is zeer beperkt en het wordt voornamelijk gebruikt in draagbare apparaten, zoals digitale camera's, draagbare spelers en andere apparatuur.
HDMI Type D, ook wel bekend als Micro HDMI, is de nieuwste interface, met een aanzienlijk kleiner formaat. Het ontwerp met dubbele rij pinnen, eveneens 19 pinnen, is slechts 6,4 mm breed en 2,8 mm dik, vergelijkbaar met de Mini USB-interface. Het wordt voornamelijk gebruikt in kleine mobiele apparaten en is met name geschikt voor draagbare apparaten en apparatuur in voertuigen, zoals mobiele telefoons en tablets.
HDMI E-kabels worden voornamelijk gebruikt voor de audio- en videotransmissie van entertainmentsystemen in voertuigen. Vanwege de instabiliteit van de omgeving in een voertuiginterieur zijn HDMI E-kabels ontworpen met eigenschappen zoals schokbestendigheid, vochtbestendigheid, hoge treksterkte en tolerantie voor grote temperatuurverschillen. De mechanische vergrendeling in de constructie zorgt voor een betrouwbaar contact.